Κέρκυρα
Powerpoints των μαθητών του Στ'1 !
Εξαιρετικές εργασίες των παιδιών της τάξης μας , υπό την καθοδήγηση του καθηγητή της Πληροφορικής , κ. Νίκου Κοντού . Στ΄1 - Βιέννη 2011 .
View more presentations from gianitse.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εργασίες μας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εργασίες μας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Projects των μαθητών μας με το πρόγραμμα scratch στο μάθημα της Πληροφορικής .
Εξαιρετική δουλειά των μαθητών μας με το πρόγραμμα scratch .
Συγχαρητήρια σε όλους και , ιδιαίτερα , στον καθηγητή της Πληροφορικής κ.Νίκο Κοντό .
Κάντε κλικ στις εικόνες για να μεταβείτε στην ιστοσελίδα scratch και παρακολουθήσετε τις εργασίες μας .
ΜΙΑ ΔΟΣΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ , ΕΝΑ ΜΠΟΛΙΚΟ ΚΑΘΟΛΟΥ . μέρος 2ο
Της Μαριλένας Αποστ.
Άραγε αυτοί είναι οι κακοί της ιστορίας? Εκείνοι έκαναν την Τιμολία Γκαμπόν και το Γκαμπόν Τιμολία ?
Ξαφνικά η πόρτα ανοίγει και η κόλλα κρύβεται από πίσω της. Η Βιβή Ριφιφί και ο Τομ Λίνγκ βγαίνουν 
από το εργαστήριό τους και η κόλλα βρίσκει την ευκαιρία να μπει μέσα. «Ουάου!!!» αναφωνεί και παραλίγο να ακούσουν όλοι αυτή τη λεπτή φωνή της. Χιλιάδες φωτάκια και κουμπιά υπήρχαν παντού καθώς και ένα τηλεχειριστήριο. Ακριβώς δίπλα ένα κουμπί αυτοκαταστροφής του κόσμου! Πάνω σε ένα τραπεζάκι υπήρχαν οι ταυτότητές τους : ΑΑΚ. Δηλαδή Αρχηγοί Αυτοκαταστροφής του Κόσμου. Η κόλλα πάντα ήθελε να βάλει στη θέση τους κάτι τέτοιους. Γιατί ? Γιατί μιλάμε για την κόλλα Τζέιμς Μπόντ!!
Φαντάζομαι τώρα σας λύθηκαν οι απορίες.
Η κόλλα βγάζει έναν ασύρματο και λέει: « πράκτορα 009 με ακούς ? ώρα να αναλάβετε δράση». Η κόλλα πατάει ένα κουμπί, που γράφει άνοιγμα πύλης. Ξαφνικά η πόρτα ανοίγει και μπαίνουν δύο ψαλίδια και δύο βασιλιάδες από σκάκι. Είναι πράκτορες.
- Γειά σας παιδιά, λέει.
- Γειά σου Τζέιμς, απαντούν.
- Αυτοί είναι?
- Ναι τους τσάκωσα, τώρα δεν θα μου ξεφύγουν λέει χαρούμενη η κόλλα.
Η χαρά της ήταν τόσο μεγάλη, που είπε στους πράκτορες φίλους της ότι θα τους κέρναγε αν κατάφερνε να τους πιάσει. Πράγμα που είναι απίστευτο, γιατί πρώτη φορά ήθελε
να κεράσει! Μη νομίζετε ότι δεν το πίστευε, το πίστευε και το παραπίστευε και μάλιστα παρόλο που αυτή τη δουλειά την κάνει σα χόμπι σκεφτόταν τη μέρα που θα πάρει έπαινους και παράσημα γι' αυτό που κατάφερε, δηλαδή θα καταφέρει αν δεν ψωνιστεί λίγο ακόμα!!!!
Τέλος σοβάρεψε. Ξαφνικά η πόρτα ανοίγει και οι πράκτορες παίρνουν θέση μάχης. Μέσα στο εργαστήριο μπαίνει ένα σκυλί. «Κρίμα» λέει ο Τζέιμς Μπόντ. « Κι εγώ που νόμιζα ότι ήταν αυτοί». Οι πράκτορες ετοιμάζονται να φύγουν, λέγοντας, ότι αύριο θα τους κανόνιζαν γιατί τώρα είναι αργά. Ο Τζέιμς Μπόντ όμως έχει αντίθετη άποψη, τους λέει ότι οι πράκτορες δεν σταματούν ποτέ τη δουλειά όταν είναι ανάγκη και ότι το βράδυ γίνονται όλα ! Έτσι με πολύ νύστα όλοι - εκτός από την κόλλα- συνέχισαν την αναγκαστική τους έρευνα. Πριν βγουν από το εργαστήριο έκρυψαν κάπου έναν κοριό με τηλεκάμερα. Βγαίνοντας είδαν τους τύπους να πλησιάζουν το εργαστήριο.
Οι πράκτορες απομακρύνονται.
Η Βιβή και ο Τιμ μπαίνουν μέσα. Η κόλλα άκουγε όλες τις συζητήσεις τους και τους έβλεπε. Τελικά καταλαβαίνει ότι το κουμπί αυτοκαταστροφής του κόσμου δεν λειτουργεί, έχει χαλάσει, και κατά λάθος έκαναν το Γκαμπόν Τιμολία και την Τιμολία Γκαμπόν.
Αφού οι πράκτορες συλλαμβάνουν τους ΑΑΚ, παίρνουν τα βραβεία και τους επαίνους τους. Όμως έπρεπε να βρουν τρόπο να επαναφέρουν την Τιμολία και το Γκαμπόν στην αρχική τους μορφή. Πως θα τα κάνουν όλα αυτά? Είχαν εξαντλήσει όλες τις πιθανές εκδοχές για να βρουν πως θα τα κάνουν όλα κανονικά, εκτός από την τελευταία τους ελπίδα: τον κύριο Μίμη.
Ο κύριος Μίμης ήταν εφευρέτης και εμπιστευόταν όλοι την γνώμη του, ήταν πολύ αποτελεσματικός σε ότι κι αν έκανε. Οι πράκτορες τον ήξεραν και ήταν φιλικοί μαζί του.
Μα πως τον είχαν ξεχάσει? Έπρεπε να τον επισκεφτούν από την αρχή. Αυτός για όλα έχει μία λύση. Και όντως και λύση βρήκε και την εφάρμοσε σε μικρό χρονικό διάστημα. Μετά από δύο μέρες ήταν όλα κανονικά.
Και όλα αυτά χάρις στην κόλλα Τζέιμς Μπόντ και τους υπόλοιπους τέσσερις πράκτορες, αλλά και στην πολύτιμη βοήθεια του κυρίου Μίμη.
Όλοι τους ευχαριστούν και...... έζησαν αυτοί καλά μέσα σε ένα τίποτε με μπόλικο καθόλου!!!!
Από τη μαθήτρια-παραμυθού-θεατρική συγγραφέα Μαριλένα Αποστ. !!!
ΜΙΑ ΔΟΣΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ
ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ ΜΕ ΜΠΟΛΙΚΟ ΚΑΘΟΛΟΥΣτην Τιμολία τα πράγματα δεν ήταν πια όπως παλιά.
Παλιά υπήρχαν πάζλ που δεν συναρμολογούνταν, κόλες που δεν κολλούσαν, γόμες που χοροπηδούσαν, κουμπαράδες που πετούσαν, βραχιόλια που τραγουδούσαν, άλμπουμ που έβγαζαν φωτογραφίες. Και τώρα?
Τώρα όλα είναι διαφορετικά. Πολύ παράξενα, λες και είναι φανταστικά, καθόλου κανονικά. Μια μέρα λοιπόν, ένας άντρας που φορούσε ροζ και μια γυναίκα με μαύρα έφυγαν μαζί με ένα αυτοκίνητο που πετάει, το μόνο κανονικό πράγμα που υπήρχε στην Τιμολία. Πολύ κόσμος πήγε να το δει, αλλά αυτό έφυγε με μία ταχύτητα πολύ μεγάλη. Ξαφνικά άνοιξε μία πύλη στον ουρανό για να μπουν μέσα. Μόλις πέρασαν η πύλη έκλεισε, μόνο μία κόλα άρχισε να τρέχει κι έτσι πρόλαβε να μπει στη πύλη. Η πύλη τους μετέφερε στο Γκαμπόν, την πιο κοντινή πόλη.
Στο Γκαμπόν τα πράγματα είναι αντίθετα. Είναι λες και τώρα το Γκαμπόν είναι Τιμολία και η Τιμολία Γκαμπόν. Αράχνες που κλαίνε και φωτιές που δεν καίνε επικρατούν παντού. Μα ένα τρένο που πετάει? Κανείς δεν θα περίμενε να δει τέτοιο τρένο στον Γκαμπόν. Ένα και μοναδικό, πετάει και μιλάει στους επιβάτες του, ζώα κυρίως. Το τρένο αυτή τη φορά είχε δρομολόγιο στη Βολιβία και εν συνεχεία στην Νέα Υόρκη. Εκεί σταμάτησαν να πάρουν την Μπιμπί που είχε κολλήσει στον δείκτη του Big Ben και μετά τρέχοντας στο άγαλμα της Ελευθερίας, να πάρουν την Παρασκευή η οποία πρόσφατα έπεσε από ένα αεροπλάνο οπότε έμεινε εκεί. Αφού την πήραν πήγαν στο νησί της φωτιάς για να αφήσουν τους ταξιδιώτες. Εκεί οι ταξιδιώτες που είχαν κουραστεί μπόρεσαν να πιουν ένα γάλα σε μία πολυτελέστατη βίλα για σκύλους , στο ξενοδοχείο για σκύλους. Αφού ξεκουράστηκαν ξεκίνησαν για το Γκαμπόν. Πριν προλάβουν να φτάσουν τους σταμάτησαν ο άντρας και η γυναίκα με το αυτοκίνητο που πετάει. Και τότε τι κάνουν? Κάνουν το αυτοκίνητο μινιατούρα, το βάζουν στην τσέπη τους και ζητούν να επιβιβαστούν στο τρένο. Οι δύο τύποι λοιπόν μπαίνουν στο τρένο με το έτσι θέλω, παρά τις αντιρρήσεις των επιβατών. Από πίσω η κόλα έτρεχε φουριόζα - φουριόζα και σε λίγο θα έφτανε τους τύπους του τρένου. Η κόλα έτρεχε τόσο καλά που την λυπηθήκαμε. Έπρεπε να πάει στους Ολυμπιακούς, θα νικούσε σίγουρα. Τι να ήθελε άραγε? Ξαφνικά εξαφανίστηκε χωρίς να καταλάβουμε που πήγε. Αέρας πολύς φυσούσε. Το καπάκι - καπέλο ανέμιζε συνεχώς και παραλίγο να της φύγει.
Μόλις οι τύποι κατέβηκαν έκαναν το αυτοκίνητο κανονικό. Μπαίνουν μέσα, ανοίγει πάλι μία πύλη και τους μεταφέρει στο σπίτι τους όπου η κόλλα κατάφερε κι πάλι να μπει. Εκείνοι μπήκαν στο εργαστήριο τους , στο εργαστήριο του Τιμ και της Βιβής. Η κόλλα έβγαλε για να ακούει ένα ποτηράκι κι για να βλέπει ένα ζευγάρι κιάλια.
η συνέχεια άλλη φορά ( το τελευταίο μου παραμύθι μέχρι τώρα )
Φτιάχνουμε δικές μας ιστορίες με λέξεις που μας δίνονται...
Η ιστορία που ακολουθεί είναι της Ιωάννας Ρ.Β.
Σε ένα ορεινό χωριό κάποτε ζούσε μια φτωχή οικογένεια που είχε 3 παιδιά . Αντιμετώπιζε πολλές δυσκολίες και δεν της έφτανε αυτό , ήρθε και μια χιονόπτωση που κατέστρεψε όλη τη σοδειά ...
Ο καημένος ο πατέρας προσπαθούσε να θρέψει με κάθε τρόπο τα 3 παιδιά του . Κάθε μέρα
πήγαινε στο χωράφι και προσπαθούσε να καλλιεργήσει φρούτα , λαχανικά και σιτάρι.
Θέριζε , σαμάρωνε και τάιζε το μοναδικό ζώο που είχε.Ώσπου μια μέρα εκεί που καθόταν μαζι με την γυναίκα του αποφάσισαν - χωρίς άλλη επιλογή - να διώξουν τα 3 παιδιά τους. Την άλλη μέρα το πρωί στο δρόμογια το χωράφι του συνάντησε μια γριούλα που κουβαλούσε 2 τεράστιες σακούλες.ο πατέρας τη ρώτησε από που έρχεται και τι κουβαλάει στις σακούλες , αλλά αυτή ήταν λες και δεν τονπρόσεξε.Η γριά κίνησε το ενδιαφέρον του πατέρα και έτσι αποφάσισε να την ακολουθήσει. Μετά από αρκετό δρόμο ο παππούς τη ρώτησε μήπως ήθελε βοήθεια , αλλά εκείνη τίποτα...ούτε μιλιά , ώσπου πήρε το δρόμο της επιστροφής.Την άλλη μέρα πήρε τα παιδιά και πήγε να τα αφήσει στο δάσος , όμως στο δρόμο συνάντησε αυτή τη γριούλα πάλι με τις 2 σακούλες , αλλά αυτή τη φορά του
μίλησε:<<πάρε αυτές τις 2 σακούλες και πήγαινε στο χωράφι και οτι έχει μέσα φύτεψέ το>> και μετά εξαφανίστηκε...
Ο πατέρας τι να κάνει πήγε στο χωράφι και τα έσπειρε .Την επόμενη μεέα τι να δει ... είχαν φυτρώσει 2 τεράστια δέντρα που για άνθος είχαν σακούλες.Ο ταλαίπωρος πλησίασε και άνοιξε μια σακουλα ,έπειτα την πήρε και τρεχάλα έφτασε στο σπίτι του φωνάζοντας<<είμαι πλούσιος ,είμαι πλούσιος>> ! Η γυναίκα του παραξενεύτηκε αλλά μόλις άνοιξε τη σακούλα της λύθηκε η απορία διότι αυτή ήταν γεμάtη με χρυσάφι,κοσμήματα,ασήμι και ό,τι άλλο μπορεί ανθρώπου νους να φανταστεί . Έτσι αυτή η οικογένεια έζησε πια ευτυχισμένη και αγαπημενη.
Ο παπαγάλος Κορνήλιος (παραμύθι)
Της Μαριλένας Αποστ.
Ο ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ
Μια φορά και ένα καιρό...
Υπήρχε η ..παπαγαλοχώρα.
Σε αυτή υπήρχε μόνο ουρανός, χορτάρι και φωλιές για τους παπαγάλους, καθώς και ένα μαγαζί με παπαγαλοτροφές.
Ο χρόνος εκεί κυλούσε γρήγορα και απλά. Ώσπου μια μέρα οι άντρες του Δήμου ανακάλυψαν την παπαγαλοχώρα, αλλά μόνο έναν παπαγάλο κατάφεραν να πάρουν. Τον πούλησαν σε ένα pet -shop και την άλλη μέρα ήρθε μια κοπελίτσα με την μαμά της που έψαχναν για ένα διαφορετικό πουλί. Ήταν το τελευταίο pet- shop που πήγαιναν. Δεν βρήκαν όμως διαφορετικό πουλί και έτσι πήραν αυτόν τον παπαγάλο.
Το κοριτσάκι ονόμασε τον παπαγάλο Κορνήλιο.
Η μαμά της τότε θα έπαιρνε δίπλωμα οδήγησης και της έδωσαν ένα βιβλίο που ήταν ο κώδικας κυκλοφορίας. Τον διάβασε στον καναπέ 17 φορές!
Έτυχε δίπλα να κάθεται ο Κορνήλιος, ο οποίος τα άκουσε τόσες φορές που τα έμαθε απέξω.
Μια μέρα ο Κορνήλιος βγήκε έξω και άρχισε να λέει στους απελπισμένους οδηγούς:
- Τώρα έχει προτεραιότητα αυτός, εσείς να περιμένετε.
- Ευχαριστούμε, είπε μια κυρία.
- Τώρα θα περάσει αυτός ο δρόμος, και μετά εσείς.
- Ευχαριστούμε, είπαν οι οδηγοί από τα αυτοκίνητα.
- Τώρα όταν ανάψει το πορτοκαλί, σταματήστε σιγά σιγά, μη τρέξετε για να φύγετε.
- Ευχαριστούμε είπαν οι οδηγοί στο φανάρι.
Και πέρασαν έτσι πολλές ώρες. Όλοι οι οδηγοί ήθελαν να τον κρατήσουν και να συνεχίσει να τους βοηθάει. Το κοριτσάκι δεν ήταν όμως πολύ χαρούμενο. Ήθελε να τον κρατήσουν στο σπίτι. Ο μπαμπάς της ήθελε να τον αφήσουν. Ο Κορνήλιος αποφάσισε να μείνει, αλλά μόνο τα μεσημέρια για φαγητό, και για παιχνίδι θα ερχόταν το βράδυ. Όλες τις άλλες ώρες θα βοηθούσε τους οδηγούς.
Μετά από αυτό ο Δήμαρχος έκανε και άλλα μαγαζιά που πουλούσαν παπαγαλορούχα και παπαγαλοαυτοκίνητα. Του έδωσε 10 ρούχα και 1 αυτοκίνητο και ως μισθό παπαγαλοτροφή. Μετέφεραν και την παπαγαλοχώρα πιο κοντά στην πόλη για να μπορεί ο παπαγάλος να πηγαίνει να παίζει με τους φίλους του και να βλέπει τους γονείς του. Τα Σαββατοκύριακα έπαιρνε άδεια και πήγαινε στη γιαγιά του και τον παππού του για να φάνε ειδικές παπαγαλοτροφές που είχε ετοιμάσει η γιαγιά του.
Ο παπαγάλος μεγάλωσε και έγινε δάσκαλος για πουλιά και για μισθό πλέον είχε πραγματικά λεφτά, για να καταφέρει να αγοράσει ένα σπίτι που θα είχε παπαγαλοδωμάτιο, παπαγαλοσαλόνι, παπαγαλομπάνιο, παπαγαλοκουζίνα και τέλος πάντων όλα τα παπαγαλοπράγματα.
Τα κατάφερε πολύ γρήγορα και έφυγε από το σπίτι του μικρού κοριτσιού, αλλά δεν την πείραξε καθόλου γιατί πριν φύγει ο παπαγάλος της είπε:
- Μπορείς να έρχεσαι όποτε θέλεις.
- Εντάξει είπε το κοριτσάκι όλο χαρά.
Έτσι και έγινε. Ο παπαγάλος όχι μόνο αγόρασε σπίτι, αλλά παντρεύτηκε κιόλας, μια παπαγαλίνα και έκαναν παπαγαλοοικογένεια. Έκαναν δύο παιδιά, ένα κορίτσια και ένα αγόρι. Το αγόρι το ονόμασαν Σοφοκλή, αφού είχε πάρει τη σοφία του μπαμπά του και το κορίτσι το ονόμασαν Αφροδίτη αφού είχε πάρει την ομορφιά της μαμάς της. Αργότερα τα παιδιά τους έκαναν παιδιά, που και αυτά έκανα τα δικά τους παιδιά και έκαναν μεγάλη γενιά. Η γενιά τους έμεινε γνωστή ως ο παπαγάλος ο Κορνήλιος που άλλαξε τη ζωή του ανθρώπου.
Τώρα πιστεύουν όλοι ότι είναι μία φήμη και ότι δεν υπάρχει ούτε Κορνήλιος, ούτε η γενιά του, αλλά είναι όλα παραμύθια που λένε στα μικρά παιδιά.
Η Αφροδίτη και ο Σοφοκλής
Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.
Εργασίες μαθητων από το μάθημα της Γλώσσας(7η εν)
Γλώσσα 7η εν
άσκηση 3.γ
<<Ο Θοδωρής και η Μυρσίνη,είναι δύο παιδιά που επισκέπτονται το χωριό του παππού τους .Φέτος θα είναι η πρώτη φορα που θα θερίσουν. Έπρεπε ,λοιπόν,να πάνε με τους αδύναμους και να θερίσουν μαζί με άλλους ένα σταυρό για καλή αρχή ,ακολούθησε ,αργότερα, το αλώνισμα.Τα παιδιά έκατσαν πάνω σε ένα άλογο.Μόλις ,όμως, ο αλωνάρης έδεσε τα αλογα με ενα σχοινί στο στρίγερο,φώναξε και τα άλογα άρχισαν να τρέχουν .Αυτά,από τη μια λυπόντουσαν τα άλογα άλλα από την άλλη διασκέδαζαν ! Τα παιδιά ήταν πολύ χαρούμενα επειδή ευχαριστήθηκαν πολύ το θέρισμα και το αλώνισμα της σοδειάς>>.
Από τον Τάσο Καλ.
Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθούν εργασίες κι άλλων μαθητών
Τα κάστρα της περιοχής μας...
Στην περιοχή μας υπάρχουν κάστρα ,αλλά δεν βρίσκονται και στην καλύτερη κατάσταση .Συγκεκριμένα υπάρχει το Παλαιό Φρούριο που είναι και χακτηριστικό σύμβολο της Κέρκυρας καθώς και το Νέο Φρούριο στο παλιό λιμάνι .Τα δυο συτά φρούρια χτίστηκαν επί Βενετοκρατίας[το Παλαιό Φρούριο αρχικά είχε χτιστεί από τους Βυζαντινούς αλλά η σημερινή του μορφή είναι αποτέλεσμα εγασιών των Βενετών]. Επίσης στη βόρεια Κέρκυρα κοντά στην Παλαιοκαστρίτσα υπάρχει το Αγγελόκαστρο που χτίστηκε από τον Μιχαήλ Άγγελο του Βυζαντίου .Σε καιρό ειρήνης η ζωή ενός παιδιού στο φρούριο ήταν ήσυχη και μάλιστα εκεί μέσα υπήρχε μεγαλύτερη ασφάλειθα.Αντίθετα σε καιρό πολέμου ένα παιδί μέσα στο φρούριο ζούσε την αγωνία και τις συνέπειες της πολιορκίας ...
ΙωάνναΣτην περιοχή μας υπάρχουν πολλά κάστρα,αλλά όχι και στην καλύτερη κατάσταση.Για αυτά ξέρω ότι στο εσωτερικό τους θα νιώσεις σα βασιλιάς.Έχω μερικές φωτογραφίες από τα κάστρα και πολλές φορές περνάω τον ελεύθερο χρόνο μου κοιτάζοντάς τα .
Νίκος Καρ.Στην Κέρκυρα υπάρχουν πολλά κάστρα.Από αυτά που έχω επισκεφθεί,μου αρέσει πιο πολύ το Αγγελόκαστρο.Αυτό το κάστρο βρίσκεται στην <<Κρήνη>> και το έχει φτιάξειο Μιχαήλ ο ΄Β δίνοντας το όνομα του πατέρα του.Τώρα το κάστρο βρίσκεται σε καλή κατάσταση διότι μέσα κατοικεί ένα παιδί που το λένε <Μασούρα>>.Κάθε πρωί ξυπνάει και ανεβάζει την ελληνική σημαία,μετά πάει στην εκκλησία για να προσευχηθεί.Ταίζει τα ζώα κι ύστερα πάει να κάνει μια βόλτα γύρω από αυτό.Κάθε μεσημέρι τρώει χόρτα και αβγά.Μόλις βραδιάσει λίγο,δηλαδή στις οχτώ μ.μ παέι για ύπνο,για να μπορεί να σηκωθεί νωρίς την άλλη μέρα .Επίσης, επειδή θέλει να μάθαίνει γράμματα χωρίς να πηγαίνει σχολείο παει ένας παππάςκαι του κάνει μάθημα μέσα στην εκκλησία.Ο μικρός Μασούρας έχει αγαπήσει αυτό το χώρο και γι'αυτό δε θέλει να φύγει ποτέ από εκεί.
Σπύρος Κ.
Φανταστείτε τη ζωή ενός παιδιού σε ένα κάστρο την εποχή της Βενετοκρατίας.
Ήταν ένα παιδί που το έλεγαν Νικόλα και ζούσε σε ένα τεράστιο κάστρο.Από έξω ήταν πέτρινο με έναν πολύ ωραίο κήπο ,με μικρά και μεγάλα λουλούδια.Από μέσα ήταν ακόμα πιο όμορφο . Είχε περίπου 500 δωμάτια όπως: επιστήμης ,τεχνολογίας ,υπνοδωμάτια,κουζίνες,μπάνια και πολλά άλλα .Εκεί δεν του άρεσε καθόλου.Και είχε δίκιο ...Αφού δεν πήγαινε σχολείο αλλά έκανε τα μαθήματα μόνος του με δάσκαλο ,με αποτέλεσμα να μην έχει φίλους και να μην παίζει πολλά ωραία παιχνίδια όπως:μπάσκετ ,ποδόσφαιρο ,κρίκετ κ.α.Ούτε εμένα δε θα μου άρεσε!Καλύτερα να ήμουν φτωχός με φίλους παρά πλούσιος χωρις κανένα φίλο...
Νίκος Καστ.
Ο μικρός Σαμουήλ ζούσε σε ένα τεράστιο κάστρο.Ήταν πολύ δυστυχισμένος γιατί ποτέ δεν είχε βγει από εκεί και δεν είχε δει πως είναι ο έξω κόσμος .Ώσπου μια μέρα όταν πια είχε μεγαλώσει έπεισε τον πατέρα του να κάνει μια βόλτα στην πόλη .
Πολλοί τον απέφευγαν και τον έβριζαν λέγοντας:αυτός είναι ο γιος του βασιλιά που μας βάζει βαρείς φόρους και μας υποχρεώνει να κάνουμε αγγαρείες...
Ο Σαμουήλ από τη στεναχώρια του που όλοι τον μισούσαν είπε στον πατέρα του να σταματήσει να τους βασανίζει για να αρχίσει μια νέα ζωή για αυτούς .
Μάκης
Η μέρα και η νύχτα μέσα από τα παραμύθια μας...
Γράψε ένα παραμύθι , για να περιγράψειςστα μικρότερα παιδιά το φαινόμενο της ημέρας και της νύχτας.(τετράδιο εργασιών σελίδα 8,δραστηριότητα 4)
Μια ηλιόλουστη μέρα γεννήθηκε ένα μωράκι , ώρες αργότερα , όταν νύχτωσε άρχισε να κλαίει γιατί φοβόταν το σκοτάδι .Νόμιζε ότι ήταν σε άλλον πλανήτη...Έτσι ,έκλαιγε όλη τη νύχτα , όμως τη μέρα σταματούσε . Μόλις το κατάλαβε η μητέρα του προσπάθησε να του εξηγήσει ότι τον ήλιο τον χρειάζονται κι άλλοι άνθρωποι για αυτό γυρνάει γύρω γύρω...Το παιδάκι από τότε σταμάτησε να κλαίει τις νύχτες κι έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα .
Σπύρος Κ.
Μια φορά κι ένα καιρό ήταν δύο αδελφές .Η μία ήταν η Μέρα και η άλλη η Νύχτα .Η Μέρα είχε όμορφα ξανθά μαλλιά και γαλανά μάτια , ενώ η Νύχτα είχε μαύρα μακριά μαλλιά και μαύρα μάτια . Ο Ήλιος θέλησε να παντρευτεί και διάλεξε την Ημέρα .Έτσι ,οι δυο αδελφές χώρισαν για πάντα .Από τότε προσπαθούν να συναντηθούν πάλι , αλλά δεν μπορούν να τα καταφέρουν , παράμόνο όταν η Μέρα μαζί με τον άνδρα της πάνε για ξεκούραση . Αλλά και τότε πάλι είναι δύσκολο γιατί ο Ήλιος βιάζεται να αρχίσει το καινούριο του ταξίδι .Έτσι , καταλήγουν οι δυο αδερφές να αναζητούν η μία την άλλη χωρίς ποτέ να βρεθούν .
Κωνσταντίνος Κ.
Ήταν δυο κοπέλες , η Μέρα και η Νύχτα .Η Νύχτα ήταν πολύ τεμπέλα σε αντίθεση με τη Μέρα που όλο δούλευε.Ο πατέρας της Μέρας ήταν ο Ήλιος και της Νύχτας το Φεγγάρι . Είχαν ακούσει η μία για την άλλη από τους πατεράδες τους που ήταν φίλοι . Όμως , δεν συναντιόνταν ποτέ , αφού όταν η μία εφτανε σε έναν τόπο η άλλη έφευγε .
Παύλος Α.
Μια φορά κι ένα καιρό ο Ήλιος είχε δύο κόρες .Αυτές τσακώνονταν συνέχεια , ώσπου μια μέρα η Γη τις χώρισε για να μη βλέπει η μία την άλλη . Ο Ήλιος όμως ήθελε να τις βλέπει και τις δυο γιατί τις αγαπούσε το ίδιο . Γι΄αυτό για να μην είναι παραπονεμένες θα του τις έφερνε η Γη 12 ώρες τη μία και 12 ώρες την άλλη .Έτσι,λοιπόν,έχουμε12ώρες μέρα και 12 ώρες νύχτα .
Ζέτα Γ.
Μια φορά κι ένα καιρό ζούσαν στον ουρανό δυο αδελφές ,η Νύχτα και η Μέρα .Όμως αυτές τσακώνονταν συνεχώς για το ποια είναι πιο ωφέλιμη για τη Γη . Η Νύχτα έλεγε ότι αυτή είναι πιο ωφέλιμη για τους ανθρώπους γιατί με αυτήν ξεκουράζονται ,ενώ από την άλλη η Μέρα ισχυριζόταν ότι είναι πιο δημιουργική για αυτό και χρειαζόταν περισσότερο.Η Γη δεν μπορούσε να τις βλέπει να τσακώνονται συνεχώς και τις είπε : <<Ακούστε με , προσεχτικά , πως μπορείτε να μοιράζετε τις ικανότητές σας . Θα περιστρέφομαι γύρω από τον εαυτό μου κι εσείς θα στέκεστεσε μια μεριά . Εσύ ως νύχτα κι εσύ ως μέρα>> .Κι έτσι έγινε...
Ιωάννα Ρ.Β. Ο Νίκος Καστ. μας υπενθυμίζει τους ορισμούς της ημέρας και της νύχτας.
Ημέρα: το χρονικό διάστημα , κατά το οποίο ένας τόπος φωτίζεται από τον Ήλιο .
Νύχτα:Διαβάστε περισσότερα »
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)